Το κομψό και πολύπλοκο LeMat παράγεται σήμερα από την ιταλική F.LLI Pietta
Νέα Ορλεάνη, 2 Μαρτίου 1859,
«Ημείς η επιτροπή αξιολόγησης έχοντας εξετάσει και δοκιμάσει εκτενώς το περίστροφο του κου LeMat, κατοίκου ενταύθα, το βρίσκουμε αξιόλογη και σπουδαία βελτίωση εν συγκρίσει με το περίστροφο του Colt».
Με αυτή την ενθουσιώδη κριτική, η ομάδα εμπειρογνωμώνων του αμερικανικού στρατού που δοκίμασε τα πρωτότυπα άνοιγε το δρόμο για αποδοχή του σε ευρεία υπηρεσία.
Με ικανότητα εκτόξευσης ως και 10 βολών, το LeMat ήταν το πιο προηγμένο όπλο χειρός της εποχής του.
Η αξιολόγηση αναφέρει πως "έφιπποι στρατιώτες εξοπλισμένοι με τέτοια όπλα καθίστανται ικανοί να προκαλέσουν καταστροφή εναντίον πυροβολικού ή πεζών, εφόσον προσεγγίσουν σε κοντινή απόσταση για να εκτοξεύσουν τα πυρά τους και αντιστρόφως, οι πεζοί δεν έχουν ελπίδα αμύνης εκτός κι αν φέρουν περίστροφα του αυτού είδους".
Τι έκανε όμως το LeMat τόσο αποτελεσματικό;

Ένας Γάλλος στην Αμερική
Ο Jean Alexandre LeMat ήταν Γάλλος γιατρός που το 1844 μετανάστευσε στη Νέα Οπλεάνη των ΗΠΑ.
Επέλεξε την περιοχή διότι εκεί ανθούσε το γαλλικό στοιχείο.
Στην πρώην γαλλική αποικία Αμερικανοί "Κρεόλοι" μιλούσαν σχεδόν αποκλειστικά γαλλικά και κυριαρχούσε μια αριστοκρατία γαιοκτημόνων με έντονα ευρωπαϊκό χαρακτήρα. Συνδέθηκε με την ανώτερη κοινωνία της πόλης μέσω γάμου με την Justine Sophie LePretre. Αυτό τον έφερε σε επαφή με τον εξάδελφο της συνταγματάρχη Pierre Gustave Toutant Beauregard ο οποίος έμελλε να αποσκιρτίσει από το στρατό των ΗΠΑ και να γίνει ένας από τους σπουδαιότερους στρατηγούς της νότιας Συνομοσπονδίας.
Ο "ανήσυχος" γιατρός καταπιανόταν με τις εφευρέσεις. Μέχρι το τέλος της ζωής θα κατείχε 35 πατέντες που κάλυπταν από αγροτικά μηχανήματα ως ιατρικά σύνεργα. Μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες ήταν ένα δίκανο εμπροσθογεμές όπλο που συνδύαζε μια λεία και μια ραβδωτή κάνη.
Εξελίσσοντας την ιδέα γύρω στο 1854 είχε τελειοποιήσει το δίκανο περίστροφο.
Μια λεία κάνη διαμέτρου 16mm λειτουργούσε και ως άξονας στήριξης του βυκίου που περιστρεφόταν γύρω της. Εκείνο είχε εννέα θαλάμες που ευθυγραμμίζονταν με μια δεύτερη, ραβδωτή κάνη διαμέτρου cal. 42 (10,66mm).
Ο μηχανισμός περιλάμβανε μια πρέσσα που πίεζε τις μολυβένιες σφαίρες στις εννέα θαλάμες, ενώ στον κούφιο μοχλό της αποθηκευόταν ένας οβελός για την πλήρωση της λείας κάνης με ψήφους.
Πυροδοτούνταν από μια σκανδάλη μονής ενέργειας που απαιτεί χειροκίνητη όπλιση πριν πιεστεί η σκανδάλη για κάθε βολή.
Η μύτη του επικρουστήρα μπορεί να στραφεί κατά 90 μοίρες στον κάθετο άξονα. Αυτό επιτρέπει στο χειριαστή να επιλέξει πυροδότηση της λείας ή της ραβδωτής.
Η συνήθης πρακτική ήταν οι χειριστές να γεμίζουν τις θαλάμες του βυκίου με λεπτόκοκκη μαύρη πυρίτιδα και μολυβένια βλήματα βάρους 13 γραμμαρίων. Κάλυπταν τις θαλάμες με λίπος ή κερί (για να αποφεύγεται η μετάδοση φλόγας μεταξύ τους) και κατόπιν γέμιζαν τη μεσαία κάνη με 15 ψήφους δεμένους σε χάρτινο "καρτούτσο". Τοποθετούσαν μπρούτζινα καψύλια στις θηλές πυροδότησης και κατέβαζαν τη σφύρα σε μια από τις ενδιάμεσες θέσεις "ασφαλείας" του βυκίου.

Η ευκαιρία του Εμφυλίου
Οι LeMat και Beauregard συνεταιρίστηκαν για την προώθηση του περιστρόφου.
Η επιρροή του δεύτερου προκάλεσε τη δοκιμή που κατέληξε στην ενθουσιώδη αναφορά που διαβάσατε στην εισαγωγή. Το LeMat πρόσφερε σχεδόν διπλάσια ισχύ πυρός σε σχέση με τα ανταγωνιστικά
περίστροφα που έδιναν 5 ή 6 βολές. Η ραβδωτή κάνη των 17cm απέδιδε
μεγάλη διάτρηση, ενώ το περιεχόμενο της λείας κάνης επέτρεπε την άμεση καταστολή απειλών σε κοντινή απόσταση με μια ομοβροντία σκαγίων. Σε δοκιμές αποδείχτηκε εύστοχο και ανθεκτικό. Ζύγιζε 1,32 κιλά αλλά αυτό δεν αποτελούσε πρόβλημα για τους στρατιώτες ιππικού της εποχής, οι οποίοι δεν έφεραν τα όπλα στη ζώνη.
Αφού η διαδικασία επαναγέμισης διαρκούσε ολόκληρα λεπτά και απαιτούσε πολλαπλά βήματα, οι ιππείς διατηρούσαν τουλάχιστον δύο περίστροφα σε θήκες αναρτημένες γύρω από το λαιμό του αλόγου.
Ο κρίκος στη λαβή τα ασφάλιζε στα χαλινάρια, ώστε να μη χάνονται κατά τις εφόδους.
Παρόλη τη θετική ανταπόκριση, ο στρατός δεν αποφάσισε την αγορά περιστρόφων αφού δεν υπήρχε επιχειρησιακή ανάγκη.
Επιπλέον το LeMat κόστιζε 35 δολλάρια έναντι 10 που χρέωναν οι ανταγωνιστές.
Η απόσχιση των νότιων πολιτειών άλλαξε τα δεδομένα.
Η νεοσύστατη Συνομοσπονδία δεν είχε βιομηχανική υποδομή για παραγωγή όπλων.
Ο LeMat στάλθηκε πίσω στη Γαλλία με ένα συμβόλαιο για 5.000 περίστροφα και την εντολή να βρεί ένα εργοστάσιο παραγωγής για να φτιαχτούν.
Δόθηκαν δικαιώματα παραγωγής σε Γαλλία, Βέλγιο, Γερμανία και Αγγλία.
Ευρωπαϊκά εργοστάσια άρχισαν να τα κατασκευάζουν και οι Γάλλοι τα παρέδιδαν στο Νότο, παρακάμπτοντας το ναυτικό αποκλειισμό των Βορείων. Υπολογίζεται πως αρχικά 3.000 και αργότερα άλλα 1.500 έφτασαν στις δυνάμεις των στασιαστών πριν την ήττα.


Στη σύγχρονη εποχή
Το κομψό και πολύπλοκο LeMat παράγεται σήμερα από την ιταλική F.LLI Pietta.
Η ραβδωτή κάνη πχ. έχει διαμέτρημα .44 για να βρίσκονται εύκολα βολίδες και η λεία είναι "καθαρό" cal. 20 (15,6mm).
Κατά τα λοιπά "συλλαμβάνει το πνεύμα" του αρχικού σχεδίου με περίτεχνο φυλακτήρα σκανδάλης και ξυλινα πλακίδια από καρυδιά στη λαβή.
Από το 1985 ως σήμερα παρουσιάζουν κατά καιρούς σκαλισμένες, επετειακές εκδόσεις ενός από τα πλέον ενδιαφέροντα όπλα χειρός που είδε το φώς της ημέρας.
Σπάνιο και μοναδικό στην εποχή του, το περίστροφο του Γάλλου γιατρού εξάπτει ακόμη συλλέκτες και αναβιωτές.
Αποτελεί χωρις αμφιβολία το πρώτο "επιθετικό όπλο χειρός" στην ιστορία των πυροβόλων, μια ιδέα που ακόμη εξερευνούμε σήμερα.
www.bankingnews.gr
«Ημείς η επιτροπή αξιολόγησης έχοντας εξετάσει και δοκιμάσει εκτενώς το περίστροφο του κου LeMat, κατοίκου ενταύθα, το βρίσκουμε αξιόλογη και σπουδαία βελτίωση εν συγκρίσει με το περίστροφο του Colt».
Με αυτή την ενθουσιώδη κριτική, η ομάδα εμπειρογνωμώνων του αμερικανικού στρατού που δοκίμασε τα πρωτότυπα άνοιγε το δρόμο για αποδοχή του σε ευρεία υπηρεσία.
Με ικανότητα εκτόξευσης ως και 10 βολών, το LeMat ήταν το πιο προηγμένο όπλο χειρός της εποχής του.
Η αξιολόγηση αναφέρει πως "έφιπποι στρατιώτες εξοπλισμένοι με τέτοια όπλα καθίστανται ικανοί να προκαλέσουν καταστροφή εναντίον πυροβολικού ή πεζών, εφόσον προσεγγίσουν σε κοντινή απόσταση για να εκτοξεύσουν τα πυρά τους και αντιστρόφως, οι πεζοί δεν έχουν ελπίδα αμύνης εκτός κι αν φέρουν περίστροφα του αυτού είδους".
Τι έκανε όμως το LeMat τόσο αποτελεσματικό;
Ένας Γάλλος στην Αμερική
Ο Jean Alexandre LeMat ήταν Γάλλος γιατρός που το 1844 μετανάστευσε στη Νέα Οπλεάνη των ΗΠΑ.
Επέλεξε την περιοχή διότι εκεί ανθούσε το γαλλικό στοιχείο.
Στην πρώην γαλλική αποικία Αμερικανοί "Κρεόλοι" μιλούσαν σχεδόν αποκλειστικά γαλλικά και κυριαρχούσε μια αριστοκρατία γαιοκτημόνων με έντονα ευρωπαϊκό χαρακτήρα. Συνδέθηκε με την ανώτερη κοινωνία της πόλης μέσω γάμου με την Justine Sophie LePretre. Αυτό τον έφερε σε επαφή με τον εξάδελφο της συνταγματάρχη Pierre Gustave Toutant Beauregard ο οποίος έμελλε να αποσκιρτίσει από το στρατό των ΗΠΑ και να γίνει ένας από τους σπουδαιότερους στρατηγούς της νότιας Συνομοσπονδίας.
Ο "ανήσυχος" γιατρός καταπιανόταν με τις εφευρέσεις. Μέχρι το τέλος της ζωής θα κατείχε 35 πατέντες που κάλυπταν από αγροτικά μηχανήματα ως ιατρικά σύνεργα. Μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες ήταν ένα δίκανο εμπροσθογεμές όπλο που συνδύαζε μια λεία και μια ραβδωτή κάνη.
Εξελίσσοντας την ιδέα γύρω στο 1854 είχε τελειοποιήσει το δίκανο περίστροφο.
Μια λεία κάνη διαμέτρου 16mm λειτουργούσε και ως άξονας στήριξης του βυκίου που περιστρεφόταν γύρω της. Εκείνο είχε εννέα θαλάμες που ευθυγραμμίζονταν με μια δεύτερη, ραβδωτή κάνη διαμέτρου cal. 42 (10,66mm).
Ο μηχανισμός περιλάμβανε μια πρέσσα που πίεζε τις μολυβένιες σφαίρες στις εννέα θαλάμες, ενώ στον κούφιο μοχλό της αποθηκευόταν ένας οβελός για την πλήρωση της λείας κάνης με ψήφους.
Πυροδοτούνταν από μια σκανδάλη μονής ενέργειας που απαιτεί χειροκίνητη όπλιση πριν πιεστεί η σκανδάλη για κάθε βολή.
Η μύτη του επικρουστήρα μπορεί να στραφεί κατά 90 μοίρες στον κάθετο άξονα. Αυτό επιτρέπει στο χειριαστή να επιλέξει πυροδότηση της λείας ή της ραβδωτής.
Η συνήθης πρακτική ήταν οι χειριστές να γεμίζουν τις θαλάμες του βυκίου με λεπτόκοκκη μαύρη πυρίτιδα και μολυβένια βλήματα βάρους 13 γραμμαρίων. Κάλυπταν τις θαλάμες με λίπος ή κερί (για να αποφεύγεται η μετάδοση φλόγας μεταξύ τους) και κατόπιν γέμιζαν τη μεσαία κάνη με 15 ψήφους δεμένους σε χάρτινο "καρτούτσο". Τοποθετούσαν μπρούτζινα καψύλια στις θηλές πυροδότησης και κατέβαζαν τη σφύρα σε μια από τις ενδιάμεσες θέσεις "ασφαλείας" του βυκίου.
Η ευκαιρία του Εμφυλίου
Οι LeMat και Beauregard συνεταιρίστηκαν για την προώθηση του περιστρόφου.
Η επιρροή του δεύτερου προκάλεσε τη δοκιμή που κατέληξε στην ενθουσιώδη αναφορά που διαβάσατε στην εισαγωγή. Το LeMat πρόσφερε σχεδόν διπλάσια ισχύ πυρός σε σχέση με τα ανταγωνιστικά
περίστροφα που έδιναν 5 ή 6 βολές. Η ραβδωτή κάνη των 17cm απέδιδε
μεγάλη διάτρηση, ενώ το περιεχόμενο της λείας κάνης επέτρεπε την άμεση καταστολή απειλών σε κοντινή απόσταση με μια ομοβροντία σκαγίων. Σε δοκιμές αποδείχτηκε εύστοχο και ανθεκτικό. Ζύγιζε 1,32 κιλά αλλά αυτό δεν αποτελούσε πρόβλημα για τους στρατιώτες ιππικού της εποχής, οι οποίοι δεν έφεραν τα όπλα στη ζώνη.
Αφού η διαδικασία επαναγέμισης διαρκούσε ολόκληρα λεπτά και απαιτούσε πολλαπλά βήματα, οι ιππείς διατηρούσαν τουλάχιστον δύο περίστροφα σε θήκες αναρτημένες γύρω από το λαιμό του αλόγου.
Ο κρίκος στη λαβή τα ασφάλιζε στα χαλινάρια, ώστε να μη χάνονται κατά τις εφόδους.
Παρόλη τη θετική ανταπόκριση, ο στρατός δεν αποφάσισε την αγορά περιστρόφων αφού δεν υπήρχε επιχειρησιακή ανάγκη.
Επιπλέον το LeMat κόστιζε 35 δολλάρια έναντι 10 που χρέωναν οι ανταγωνιστές.
Η απόσχιση των νότιων πολιτειών άλλαξε τα δεδομένα.
Η νεοσύστατη Συνομοσπονδία δεν είχε βιομηχανική υποδομή για παραγωγή όπλων.
Ο LeMat στάλθηκε πίσω στη Γαλλία με ένα συμβόλαιο για 5.000 περίστροφα και την εντολή να βρεί ένα εργοστάσιο παραγωγής για να φτιαχτούν.
Δόθηκαν δικαιώματα παραγωγής σε Γαλλία, Βέλγιο, Γερμανία και Αγγλία.
Ευρωπαϊκά εργοστάσια άρχισαν να τα κατασκευάζουν και οι Γάλλοι τα παρέδιδαν στο Νότο, παρακάμπτοντας το ναυτικό αποκλειισμό των Βορείων. Υπολογίζεται πως αρχικά 3.000 και αργότερα άλλα 1.500 έφτασαν στις δυνάμεις των στασιαστών πριν την ήττα.
Στη σύγχρονη εποχή
Το κομψό και πολύπλοκο LeMat παράγεται σήμερα από την ιταλική F.LLI Pietta.
Η ραβδωτή κάνη πχ. έχει διαμέτρημα .44 για να βρίσκονται εύκολα βολίδες και η λεία είναι "καθαρό" cal. 20 (15,6mm).
Κατά τα λοιπά "συλλαμβάνει το πνεύμα" του αρχικού σχεδίου με περίτεχνο φυλακτήρα σκανδάλης και ξυλινα πλακίδια από καρυδιά στη λαβή.
Από το 1985 ως σήμερα παρουσιάζουν κατά καιρούς σκαλισμένες, επετειακές εκδόσεις ενός από τα πλέον ενδιαφέροντα όπλα χειρός που είδε το φώς της ημέρας.
Σπάνιο και μοναδικό στην εποχή του, το περίστροφο του Γάλλου γιατρού εξάπτει ακόμη συλλέκτες και αναβιωτές.
Αποτελεί χωρις αμφιβολία το πρώτο "επιθετικό όπλο χειρός" στην ιστορία των πυροβόλων, μια ιδέα που ακόμη εξερευνούμε σήμερα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών